Showing posts with label பாலை. Show all posts
Showing posts with label பாலை. Show all posts

Sunday, 19 January 2020

பட்டினப்பாலை


பத்துப்பாட்டு தொகுப்பில் நாம் அடுத்து ஒன்பதாவதாக பார்க்க இருப்பது பட்டினப்பாலை.
பட்டினம் என்பது கடற்கரை நகரைக்குறிக்கும். அன்று சிறப்பாக காவிரிபூம்பட்டினத்தையே குறித்து நின்றது. 
இந்நகரின் சிறப்பும், பாலை நிலத்தின் ஒழுக்கமாகிய பிரிதலும் பிரிதல் நிமித்தமும் பற்றி பாடுவதால் இந்நூல் பட்டினப் பாலை எனப்பட்டது.
பாடலை எழுதியவர் பெரும் பாணாற்றுப்படை பாடிய கடியலூர் உருத்திரங் கண்ணனார்.
பாட்டுடைத்தலைவன் திருமாவளவன் (கரிகால் பெருவளத்தான்). 
பட்டினப்பாலை, பொருநராற்றுப்படை, கலிங்கத்துப் பரணி, பழமொழி நானூறு முதலான நூல்களில் இவரைப் பற்றிய குறிப்புகள்  கிடைக்கின்றன.
இப்பாடலின் மொத்த அடிகள்: 301
பாவகை: வஞ்சிப்பா. வஞ்சிநெடும்பாட்டு என்றும் இதனை அழைப்பர்: தமிழில் உள்ள வஞ்சிப்பா வகையில் மிகப் பெரியது இது.

பா வகைகளில் அரிதாக அமையக் கூடிய வஞ்சிப்பா என்பதை சற்றுத் தெரிந்துக் கொள்வோம்.

வஞ்சிப்பா, தேமாங்கனி, புளிமாங்கனி, கருவிளங்கனி, கூவிளங்கனி என்று கனிச்சீர் கொண்டு வரும். இது வஞ்சிப்பாவுக்கே உரிய சீர் ஆதலால் வஞ்சியுரிச்சீர் ஆகும். இவற்றோடு பிறசீர்களும் விரவி வரும். இப்பாடலுக்கு உரிய தளை வஞ்சித்தளை. இது இருவகைப்படும்.
அ) ஒன்றிய வஞ்சித்தளை - அதாவது கனிமுன் நிரையசை வருவது.
ஆ) ஒன்றாத வஞ்சித்தளை - அதாவது கனிமுன் நேரசை வருவது.
பிற பாடல்களுக்குரிய தளைகளும் பெற்று வரும். வஞ்சிப்பா தூங்கலோசை பெற்று அமையும். அடி வரையறை மூன்றடியாகும். இரண்டடியாகவும் வரலாம். இதற்கு மேல் எத்தனை வேண்டுமானாலும் வரும். ஓரடியில் இரண்டு சீர்கள் கொண்டு வருவது குறளடி வஞ்சிப்பா, மூன்று சீர்கள் கொண்டு வருவது சிந்தடி வஞ்சிப்பா. தனிச்சொல் சுரிதகம் பெற்றுவரும்.

இந்த இலக்கணம் தெரிந்துக் கொள்வதற்காக…

இனிப் பாடலுக்குள் வருவோம்.

இந்நூல் காவிரி ஆற்றின் சிறப்பை சொல்லித் துவங்குகிறது, சோழ நாட்டின் சிறப்பு, தலைநகர் காவிரிபூம்பட்டினத்தின் வளம், அம்மக்களின் வாழ்வு, வாணிபம் பற்றி சொல்லி, இப்படிப்பட்ட சிறப்புடைய பட்டினத்தைத் தந்தாலும் தலைவியை தான் பிரியேன் என்று தன்நெஞ்சுக்கு சொல்கிறான் தலைவன். மேலும் இப்பாடலில் திருமாவளவனின் வீரம், போர் திறம், அவன் நாட்டையாண்ட திறம் சொல்லி, அவனது பகைவர் நாடு அழிந்ததும் அவனது நாட்டில் வளம் பெருகியதும் சொல்லி, அப்படிப்பட்ட கரிகாலனின் வேல் பகைவருக்கு தரும் வெம்மையைவிட அதிக துன்பம் தரக்கூடியது தலைவியைப் பிரிந்து நான்  செல்லும் கானகவழி. அத்திருமாவளவனின் வெண்கொற்றக் கொடியைப் போல தண்மையானது எனது தலைவியின் தோள். எனவே அவளைப் பிரியேன் என்று செலவழுங்குதல் துறையாக அமைந்துள்ளது இப்பாடல்.

காவிரியின் பெருமை

வசையில் புகழ் வயங்கு வெண்மீன்,
திசை திரிந்து தெற்கு ஏகினும்,
தற்பாடிய தளி உணவின்
புள் தேம்பப் புயல் மாறிங
வான் பொய்ப்பினும், தான் பொய்யா 
மலைத் தலைய கடல் காவிரி,
புனல் பரந்து பொன் கொழிக்கும். (1-7)
சூரியன் திசை மாறி தெற்கே சென்றாலும், மழைத்துளியை உணவாக கொள்ளும் வானம் பாடி எனும் பறவை வருந்துமாறு மழை பொய்த்தாலும்,

மலைத் தலைய கடல் காவிரி,
புனல் பரந்து பொன் கொழிக்கும்.

மலையில் பிறந்த கடல் போன்ற காவிரியானது, தான் பொய்க்காமல், நீர் மிகுந்து, நிலத்தில் பொன் கொழிக்கச் செய்யும் என்று மிக அருமையாக காவிரியின் வளம் இங்கு காட்டப்படுகிறது.

சிலப்பதிகாரத்தில் காவிரியின் சிறப்பை அழகாகக் கூறும் புகார் காண்டத்து கானல் வரி பாடலும்  இங்கே நினைவு கூறத்தக்கது.

உழவர் ஓதை, மதகு ஓதை,
உடை நீர் ஓதை, தண்பதம் கொள்
விழவர் ஓதை, சிறந்து ஆர்ப்ப,
நடந்தாய்; வாழி, காவேரி!

புதுப்புனல் கண்டு உழவர் மகிழ்ந்து எடுக்கும் விழாக்களின் ஓசை, மதகுகளில் மோதும் நீரின் ஓசை, வரப்புக்களை உடைத்து ஓடும் நீரின் ஓசை, மகிழ்ந்து மக்கள் எழுப்பும் ஓசை ஆகியன இருபுறமும் ஆர்ப்பரிக்க நடந்தாய் வாழி காவேரி…
என்று மிகச் சிறப்பாக சிலப்பதிகாரமும் நமக்கு காவிரி ஆற்றை காட்டி மகிழ்கிறது.

இன்றைய நிலை என்ன? எங்கே பிழைத்தோம்? இன்று ‘நடந்தாய் வாழி காவேரி’ என்ற திட்டம் தீட்டி காவிரியை காப்பாற்ற வேண்டிய நிலை. இயற்கையை காப்பாற்றத் தவறி வெகு தொலைவு நாம் நகர்ந்து விட்டோமல்லவா? சிந்திப்போம்…

அடுத்து மருத நில வளம் காட்டும் போது

விளைவு அறா வியன் கழனி
கார்க் கரும்பின் கமழ் ஆலைத்
தீத் தெறுவின் கவின்   10
வாடி, நீர்ச் செறுவின் நீள் நெய்தல்
பூச்சாம்பும் புலத்து ஆங்கண்,
காய்ச் செந்நெல் கதிர் அருந்து
மோட்டு எருமை முழுக் குழவி
கூட்டு நிழல் துயில் வதியும், 

அன்று கரும்பைப் பிழிந்து பாகு எடுக்கும் ஆலை இருந்ததை இப்பாடல் தெரிவிக்கின்றது. அதுமட்டுமல்லாமல் சாதாரணமாக நெற்கதிர் அறுவடைக்குப்பின் இருக்கும் தாள் தான் மாடுகளுக்கு உணவாக தரப்படும். ஆனால் இங்கே மிகுந்த செழிப்பின் காரணமாக நெற்கதிரையே உணவாக உண்ட எருமைகள் அங்கு குவிக்கப்பட்டிருந்த நெற்குவியலின் நிழலிலேயே உறங்குகின்றன எனக் காட்டப்பட்டுள்ளது. காவிரியின் வளத்தால் சோழ நாடு சோறுடைத்து என்று சிறப்பிக்கப்பட்டதல்லவா?

காவிரிபூம்பட்டினத்தின் சிறப்பு

நேர் இழை மகளிர் உணங்கு உணாக் கவரும்
கோழி எறிந்த கொடுங்கால் கனங்குழை,
பொற்கால் புதல்வர் புரவி இன்று உருட்டும்
முக்கால் சிறு தேர் முன் வழி விலக்கும்,   25
விலங்கு பகை அல்லது கலங்கு பகை அறியா,

காவிரிபூம்பட்டினம் செல்வச் செழிப்பு மிக்கதாக இருந்தது. அங்கே நெற்கதிர்களை உண்ணவரும் கோழிகளை, பெண்கள் தங்கள் காதில் அணிந்த பொன்னாலான குழை என்ற அணிகலனை எறிந்து துரத்துவராம். 
பொன் கழல் அணிந்த சிறுவர் உருட்டி விளையாடும் முக்கால் தேர் தவிர வழி மறைக்கும் பகை எதுவுமில்லாதிருந்ததாம் அந்நகரம்.
அங்கு உப்பை விலைகூறி மாற்றாக நெல் பெற்று வந்த படகுகள் கட்டப்பட்டிருக்கும். அது குதிரையை வரிசையாகக் கட்டி வைத்ததைப் போலிருக்கும் என்கிறது பாடல்.

அரண்மனையின் வெளிச்சுவர் தூசி படிந்து காணப்படுகிறது. அதற்கு புலவர் காட்டும் உவமை அழகு.

சோறு வாக்கிய கொழுங் கஞ்சி,
யாறு போலப் பரந்து ஒழுகி,  45
ஏறு பொரச் சேறு ஆகி,
தேர் ஓடத் துகள் கெழுமி
நீறு ஆடிய களிறு போல,
வேறுபட்ட வினை ஓவத்து

ஓவியம் வரையப்பட்ட அரண்மனையில் தேர் ஓடிக் கிளப்பிய தூசிப் படிந்ததிருந்தது. அது புழுதியில்  விளையாடிய ஆண் யானையைப் போன்று இருந்ததாம். கம்பீரமான உவமை. 

சமையல் அறைகளில் சோற்றிலிருந்து வடித்த கொழுமையான கஞ்சி, ஆற்றினைப் போலப் பரந்து தெருவில் ஓடியது, அங்கு காளைகள் போராடுகின்றன. அதனால்  அங்கு சேறாகிறது.  
இப்படி வளம் நிறைந்ததாக இருந்தது  அப்பட்டினம்.

அங்கு தவப்பள்ளிகள், வேள்விச் சாலைகள் இயங்கிக் கொண்டிருந்தன. மறவர் ஆயுதத்தாலும், உடலாலும் தீண்டி சண்டையிட்டு தம் திறமைகளைக் காட்டினர்.

காவிரிபூம் பட்டினத்தில் அன்று உறைக்கிணறு இருந்ததை இவ்வரிகள் காட்டுகின்றன.

பறழ்ப் பன்றி, பல் கோழி,   75
உறைக் கிணற்றுப் புறச்சேரி,
ஏழகத் தகரொடு சிவல் விளையாட

இப்படிச் சேரி மட்டுமல்ல அங்கு பரதவர் குடியிருப்பு, அவர்களின் விளையாட்டு, வழிப்பாடு ஆகியவையும் வர்ணிக்கப்படுகின்றன.

காவிரி கடலோடு கலப்பது எப்படி இருந்தது என்பது மிக அழகான உவமையோடு இங்கு காட்டப்பட்டுள்ளது..

மா மலை அணைந்த கொண்மூ போலவும்,   95
தாய் முலை தழுவிய குழவி போலவும்,
தேறு நீர்ப் புணரியோடு யாறு தலைமணக்கும்

பெரிய மலையை  அணைந்து நிற்கும் மேகத்தைப்போலவும், தாயின் முலை தழுவிய குழவிப் போலவும் காவிரி ஆறானது தெளிந்த நீர்கொண்ட கடலில்  கலக்கும் என்றது நயமிக்கது. கடலின் குழவி அல்லவா காவிரி என்கிற ஆறு? அருமை..

அங்கு இரவிலும் மக்கள் மிகுந்த இன்பம் துய்த்து கிடந்தனர்.

காய் சினத்த கதிர்ச் செல்வன்
தேர் பூண்ட மாஅபோல,
வைகல் தொறும் அசைவு இன்றி
உல்கு செயக் குறைபடாது

அங்கு சுங்கம் வசூலிப்போர் கதிரவனின் தேரில் பூட்டிய குதிரைகளைப் போல் சோம்பலின்றி குறையாத வரிகளை வசூலித்தார்கள் என்று வணிகச் சிறப்பு காட்டப்பட்டுள்ளது. 

வான் முகந்த நீர் மலைப் பொழியவும்,
மலைப் பொழிந்த நீர் கடல் பரப்பவும்

பண்டகச் சாலையில் பலப் பொருட்கள் குவிந்துள்ளன. அது எவ்வாறு இருந்தது எனின் முகில் கடலிலிருந்து முகந்த நீரை மலை மேல் பொழியவும் மலையில் விழுந்த மழை நீரை ஆறுகள் மூலம் கடலில் சேர்க்கவும், மழை பெய்யும் பருவம் போல,கடலிலிருந்த வந்த பொருட்கள் நிலத்தில் இறங்கவும் நிலத்திலிருந்து பொருட்கள் கப்பல்களில் ஏற்றவும் அளவில்லாதப் பொருட்கள் அங்கு குவிந்திருந்தன என்கிறது பாடல்.

அடுத்து விழாகோலம் கொண்ட கடைவீதிகளச் சொல்லும் போது

குழல் அகவ, யாழ் முரல,
முழவு அதிர, முரசு இயம்ப,
விழவு அறா வியல் ஆவணத்து

என்று சிறப்பாக கருவிகளில் இருந்து எழும்பும் ஒலி குறிக்கப்பட்டுள்ளது அழகு. குழல் அகவி ஒலிக்கின்றது, யாழ் முரல இசைக்கின்றது, முழவு அதிர்ந்து ஒலிக்கிறது முரசு முழங்கி ஒலிக்கின்றது.

பின்பு பல்வேறுவிதமான கொடிகள் அங்கு காட்டப்படுகிறது. தெய்வக் கொடிகள், வீரர்களை வணங்குமிடத்தில் கொடிகள், பல் துறைச் சான்றோர் வாதிக்கும் இடங்களில் கொடிகள், கப்பல்களில் கட்டப்பட்டக் கொடிகள், கள் விற்கும் இடத்தின் கொடி என பல கொடிகள் கொண்டது அந்நகரம் எனக் காட்டப்பட்டுள்ளது.

இப்பாடலில்  காட்டப்பட்டுள்ள காவிரிபூம் பட்டினத்தின் வளம் அறிந்து மகிழத்தக்கது.

செல்லா நல்லிசை அமரர் காப்பின்,
நீரின் வந்த நிமிர் பரிப் புரவியும்,   185
காலின் வந்த கருங்கறி மூடையும்,
வடமலைப் பிறந்த மணியும் பொன்னும்,
குடமலைப் பிறந்த ஆரமும் அகிலும்,
தென்கடல் முத்தும், குணகடல் துகிரும்,
கங்கை வாரியும், காவிரிப் பயனும்,   190
ஈழத்து உணவும், காழகத்து ஆக்கமும்,
அரியவும் பெரியவும் நெரிய ஈண்டி,
வளம் தலை மயங்கிய நனந்தலை மறுகின்

அந்நகரம் அமரர்களால் காக்கப்படுகிறது. அதனால் துன்பமில்லை. குதிரைகள்  நீர் வழி வந்தன எனக் கூறிருப்பதிலிருந்து குதிரைகள் வெளிநாடுகளிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்டது அறியப்படுகிறது. பல இடங்களிலிருந்து வந்த பொருட்கள் நிறைந்து வளமிக்கதாக அமைந்திருந்தன அகன்ற தெருக்கள்.

நெடு நுகத்துப் பகல் போல
நடுவு நின்ற நல் நெஞ்சினோர்,
வடு அஞ்சி வாய்மொழிந்து,
தமவும் பிறவும் ஒப்ப நாடிக்
கொள்வதூஉம் மிகை கொடாது, 
கொடுப்பதூஉங் குறைகொடாது,   210
பல் பண்டம் பகர்ந்து வீசும்,
தொல் கொண்டி துவன்று இருக்கை

வணிகரின் நேர்மை மிக அழகாக காட்டப்பட்டுள்ள வரிகள் இவை…

நடுவுநிலை கொண்ட இவர்கள் பழிக்கு அஞ்சி, தன் பொருட்களையும் பிறர் பொருட்களையும் ஒன்றாக, சமமாகக் கருதி, தான் கொடுப்பது குறையாமலும் கொள்வது மிகாமலும் வாணிபம் செய்து நீண்ட நாட்களாக பொருளீட்டினர். சில காலம் மட்டுமல்ல அவர்கள் நேர்மையாயிருப்பது, தொன்றுதொட்டு அவ்வாறே வாணிபம் செய்தனர்.
அங்கு பல நாட்டவரும் அன்புடன் பழகி வாழ்ந்தனர்.

பெறினும்,
வார் இருங் கூந்தல் வயங்கு இழை ஒழிய
வாரேன், வாழிய நெஞ்சே

இப்பாடலின் அகப்பொருள் உணர்த்தும் வரிகள் இவை..

இவ்வளவு சிறப்பு மிக்க காவிரிபூம்பட்டினத்தை பெறுவதானாலும் என் தலைவியைப் பிரிந்து வாரேன் நெஞ்சே!! என்று தலைவன் தன் நெஞ்சிடம் சொல்வதாக அமைகிறது பாடல்

இதன் பின் திருமாவளவனின் சிறப்பு, அரசுரிமைப் பெறுதல், அவன் போர் திறம், அவன் பல திசை மன்னர்களும் கலங்கும் படி போரிட்டது, அவனது போரால் விழா இழந்த நகரம், சிறப்பிழந்த மருத நிலம், அவனது கருதியது முடிக்கும் திறன்  என்று பலவும் மிக அழகாக காட்டப்படுகிறது.

தொடுதோல் அடியர் என்று சொல்லியிருப்பதால் அன்று மக்கள் காலுக்கு தோலாலான செருப்பு அணிந்தது தெரிகிறது.

மேலும்

காடு கொன்று நாடாக்கிக்
குளம் தொட்டு வளம் பெருக்கிப்

என்று காட்டை நாடாக்கி, குளம் வெட்டி வளம் பெருக்கியவன் கரிகாலன் என்கிறது பாடல். பின்பு அவனது அக வாழ்வும் புறவாழ்வும் அழகாக சித்தரிக்கப்பட்டு

திருமாவளவன் தெவ்வர்க்கு ஓக்கிய 
வேலினும் வெய்ய கானம், அவன்
கோலினும் தண்ணிய, தட மென் தோளே

இப்படி பகைவருக்கு மிகுந்த அச்சத்தைத் தரக்கூடிய திருமாவளவனின் வேலைக்காட்டிலும் மிகுந்த துன்பத்தைத் தரக்கூடியது தலைவியை பிரிந்து நான் செல்லக்கூடிய காட்டு வழி,  அவனது செங்கோல் தன்னைச் சார்ந்தவருக்கு எவ்வாறு தண்மையைச் செய்யுமோ, அதைவிட மிகுந்த குளிர்ச்சியைத் தரக்கூடியது எனது தலைவியின் பெரிய நீண்டத் தோள்கள்…

எனவே அவளை விட்டுப் பிரியேன் என்று உயர்வு நவிற்சியாக தலைவன் சொல்வதாக முடிகிறது பாடல்.

மிகச் சிறப்பாக காவிரிபூம் பட்டினமும் அக்காலத்தில் அங்கு வாழ்ந்த மக்களின் வாழ்வும் அறமும் வீரமும் வாணிபமும் திறமையும்கூறி நமக்குச் சிறிது நேரம் அக்காலத்தில் அவர்களோடு வாழ்ந்த அனுபவத்தைத் தருவதாக அமைந்துள்ள இப்பாடல் படித்து படித்து இன்புறத்தக்கது..

அடுத்தப் பதிவுடன் விரைவில்
அன்புடன்
உமா…

Saturday, 21 April 2018

நற்றிணை 5 பாலை


குறிஞ்சி,முல்லை,மருதம்,நெய்தல் என்பன நானிலங்கள். தமிழில் பாலை என்று நிலம் இல்லை. குறிஞ்சி - மலையும் மலை சார்ந்த நிலமும் மற்றும் முல்லை - காடும் காடு சார்ந்த நிலமும் ஆகிய நிலப்பகுதிகள் கால மாற்றங்களால் திரிந்து தம் இயல்புகளினின்றும் மாறுபட்டு நிற்கும். இங்ஙனம் மாறுபட்ட நிலப் பகுதி பாலை என்று அழைக்கப்பட்டது.

நற்றிணையின் 110வது பாடலான இப்பாடல் உடன் போகினாள் மகள் எனக் கேட்ட நற்றாய், சிறு விளையாட்டியாய் இருந்தவள் இல்லறம் நடத்தும் அறிவும் பண்பும் எப்படி பெற்றனள் என வியந்து கூறினாலும் இவ்வளவு நாள் பிரிந்தறியாதவள் பிரிவாற்றாளாய் வருந்தி கூறுவதாயும் அமைந்த பாடல். உரிப் பொருளால் இப்பாடல் பாலைத்திணைக்கானது.

பிரசங் கலந்த வெண்சுவைத் தீம்பால்   
விரிகதிர்ப் பொற்கலத்து ஒருகை ஏந்திப்
புடைப்பின் சுற்றும் பூந்தலைச் சிறுகோல்
உண்ணென்று ஒக்குபு புடைப்பத் தெண்ணீர்
முத்தரிப் பொன்சிலம்பு ஒலிப்பத் தத்துற்று
அரிநரைக் கூந்தல் செம்முது செவிலியர்
பரிமெலிந் தொழியப் பந்தர் ஓடி
ஏவல் மறுக்குஞ் சிறுவிளை யாட்டி
அறிவும் ஒழுக்கமும் யாண்டுணர்ந் தனள்கொல்
கொண்ட கொழுநன் குடிவறன் உற்றெனக்
கொடுத்த தந்தை கொழுஞ்சோறு உள்ளாள்
ஒழுகுநீர் நுணங்கறல் போலப்
பொழுதுமறுத்து உண்ணுஞ் சிறுமது கையளே.

பிரசங் கலந்த வெண்சுவைத் தீம்பால்   
விரிகதிர்ப் பொற்கலத்து ஒருகை ஏந்திப்

தேன் கலந்ததையொத்த நல்ல சுவையுள்ள வெண்மையான இனிய பாலுணவை விரிந்து ஒளிவீசும் பொன்னாலாகிய கலத்தில் இட்டு அதை ஒருகையால் பிடித்து நின்று

புடைப்பின் சுற்றும் பூந்தலைச் சிறுகோல்
உண்ணென்று ஒக்குபு புடைப்பத்

புடைக்கும் பொழுது புடைக்கப்பட்டவரை சுற்றிக்கொள்ளும் தன்மையதான சிறு கோல், ஓங்கும் போது நோகாதிருக்க நுனியில் பூக்கள் இருப்பதாக ஒடித்துக் கொள்ளப்பட்ட சிறு பூங்கொம்பு. அக்கொம்பினை ஓங்கியப்படி உண்பாயாக எனவும்

தெண்ணீர்
முத்தரிப் பொன்சிலம்பு ஒலிப்பத் தத்துற்று

தெளிந்த ஒளியினையுடைய முத்துக்கள் பரலாகப் போடப்பட்ட பொன்னாலாகிய சிலம்பு ஒலிக்குமாறு பாய்ந்து ஓடி

அரிநரைக் கூந்தல் செம்முது செவிலியர்
பரிமெலிந் தொழியப்

மெல்லியதான நரைத்த கூந்தலைக்கொண்ட செவிலியர் மெலிந்து போகுமாறு

பந்தர் ஓடி
ஏவல் மறுக்குஞ் சிறுவிளை யாட்டி

பூப்பந்தலின் கீழ் ஓடி, உண் என்பதற்கு நான் உண்ணேன் என ஏவல் மறுக்கும் சிறு விளையாட்டுப் பெண்ணானவள்

கொண்ட கொழுநன் குடிவறன் உற்றெனக்
கொடுத்த தந்தை கொழுஞ்சோறு உள்ளாள்
ஒழுகுநீர் நுணங்கறல் போலப்
பொழுதுமறுத்து உண்ணுஞ் சிறுமது கையளே.

மணந்து கொண்ட கணவன் வீட்டில் வறுமை. ஆனாலும் தந்தை கொடுத்த மிகுந்த உணவை உண்ணாது ஓடுகின்ற நீரில் கலந்திருக்கும் நுண்மணல் போல் இடைவெளி விட்டு கிடைக்கும் போது மட்டும் உண்கிறாள்.

அறிவும் ஒழுக்கமும் யாண்டுணர்ந் தனள்கொல்
அறிவும் ஒழுக்கமும் எங்கிருந்துப் பெற்றாள்

இப்பாடல் பள்ளி கூட பாடபுத்தகத்தில் படித்திருப்போம்.. மீண்டும் ஒருமுறை சுவைப்போம்.

செல்வ செழிப்பாக வளர்ந்தவள் தலைவி. பாலுணவை பொற்கலத்திலேந்தி உண் என்றாலும் முத்துப் பரல் கொண்ட சிலம்புகள் ஒலிக்க ஓடி ஒளிந்து உண்ணாமல் போக்குக் காட்டும் சிறு விளையாட்டியாக வளர்ந்தவள்.
தலைவனோடு உடன் போகிறாள். கணவன் வீடோ வறுமைக்குட்பட்டது. வேளைக்கு உணவு கிடைக்காது. இவளை செல்லமாக வளர்த்த தந்தை நிறைய உணவை கொடுத்தணுப்புகிறான். ஆனாலும் அதை உண்ணாமல், ஓடும் நீரில் நுண்மணற் கலந்திருப்பது போல். தன் கணவன் வீட்டு உணவை ஒரு வேளை பட்டினி கிடந்து மறு வேளை உண்கிறாள். இந்த நல்லறிவையும், ஒழுக்கலாற்றையும் எங்குக் கற்றுக்கொண்டாள்? என்று மகள் நிலைக்கண்டு தாய் வியக்கிறாள்.

யாயும் ஞாயும் யார் ஆகியரோ?
எந்தையும் நுந்தையும் எம்முறைக் கேளீர்?
யானும் நீயும் எவ்வழி அறிதும்?
செம்புலப் பெயல் நீர் போல
அன்புடை நெஞ்சம் தாம் கலந்தனவே.
இப்பாடல் குறுந்தொகையி 40வது பாடல்.அனைவரும் அறிந்த பாடல்.
செம்மண்ணில் கலந்த நீர் மண்வேறு நீர்வேறு எனப்பிரித்தறிய முடியாவண்ணம் ஒன்றாக கலந்துவிடும் அதுபோல் அன்புடைய நெஞ்சம் தாம் கலந்தனவே என்று மிக அற்புதமான உவமை ஒன்றை காட்டி பாடலாசிரியர் செம்புல பெயர்நீரார் என்ற பெயர் பெறுகிறார்.

இதற்கு நேர் எதிராக இப்பாடலில் ‘ஒழுகுநீர் நுணங்கறல் போல’ என்பது ஒன்றுபோலிலாமல் இடைவெளிவிட்ட தன்மைக்கு எடுத்துக்காட்டானது. தொடர்ந்து வேளாவேளைக்கு உணவு உண்ணாமல் கிடைக்கும் போது மட்டுமே உண்கிறாள். நுண்மையான மணல் ஓடும் நீரில் கலந்திருக்கும் போது கண்ணிற்கு தெரியாது. நீர் தெளிவாகவே காணும். ஆனால் மணல் நீரில் ஒன்றாக கரையாமல் தனித்தனியே தட்டுப்படும். அதுபோலவே வேளைக்கு உணவு உண்ணாமல் இடைவெளி விட்டு கிடைக்கும் போது மட்டுமே உண்கிறாள். தந்தையின் மிகுந்த உணவையும் மறுத்து

மனைக்தக்க மாண்புடையள் ஆகித்தற் கொண்டான்
வளத்தக்காள் வாழ்க்கைத் துணை.

என்பதற்கொப்ப மனைநலம் காக்கிறாள். வறுமை வெளித் தெரியாமல் வாழ்கிறாள்.

செல்வச் செழிப்பிலே வளர்ந்தாலும், வறுமையிலும் இல்லறம் காக்கும் இப்பண்பிணை எங்கிருந்து பெற்றாள் என்று நற்றாய் பிரிவாற்றமையிருந்தாலும் பெருமிதமாய் கூறுகிறாள்.

இன்றும் பெற்றோருக்கு தன் குழந்தைகள் சிறியவர்களாகவே தெரிகின்றனர். காலம் அவர்களை வளரச் செய்கிறது. ஒருகுறிப்பிட்ட காலத்தில் திருமணம் கருதியோ அல்லது அவர்கள் வாழ்வின் முன்னேற்றம் கருதியோ பிரிய நேர்கிறது. இவ்வளவு நாள் கைப்பிடித்து வந்தவர்கள் விலக நேரும் போது வரும் உணர்வு எல்லா காலங்களிலேயும் எல்லா தலைமுறையினரையும் தாக்கி யிருக்கிறது. இவ்வுணர்வை இப்பாடலில் மிக அழகாக பதித்திருக்கிறார் போதனார். அபியும் நானும் படத்தில் இதே உணர்வு அழகாக பதிக்கபட்டிருக்கிறது. மகனோ மகளோ உள்ள எல்லார் வீட்டிலும் அனுபவமாவது இவ்வுணர்வு..

பாலையில் இன்னுமொரு பாடல் இதன் ஆசிரியர் நல்வெள்ளியார்.
இவர் பெண்பாற் புலவர் ஆவார். இவரது ஊர் மதுரை. நற்றிணையில் 2, குறுந்தொகையில் 1, அகநானூற்றில் 1 என இவரது பாடல்கள் நான்கே எனினும் அழகான வருணனைகளாலும், மறைமுக உணர்ச்சிச் சித்திரிப்பினாலும் உயர்ந்த தரமுடையவை.

சூருடை நனந்தலைச் சுனைநீர் மல்கப்   
பெருவரை அடுக்கத் தருவி யார்ப்பக்
கல்லலைத் திழிதருங் கடுவரற் கான்யாற்றுக்     
கழைமாய் நீத்தங் காடலை யார்ப்பத்
தழங்குகுர லேறொடு முழங்கி வானம்
இன்னே பெய்ய மின்னுமால் தோழி   
வெண்ணெ லருந்திய வரிநுதல் யானை
தண்ணறுஞ் சிலம்பின் துஞ்சுஞ்
சிறியிலைச் சந்தின வாடுபெருங் காட்டே.

முன்பு முல்லை நிலப்பாடலில் கார்காலம் துவங்க இருப்பதை அறிந்த தலைவன் தேரை விரைவாக செலுத்த பாகனை ஏவி நின்ற காட்சியைக் கண்டோம்.
இப்பாடலில்
பொருள் தேடச் சென்ற தலைமகன் வரவில்லையே என வருந்துகிறாள் தலைவி. கார் காலம் துவங்கி விட்டதால் விரைவில் தலைவன் வருவான். நீயும் அவனோடு இன்புருவாய் என தேற்றுவாளாய் தோழி கூறுகிறாள்.
வரியுடைய நெற்றியைக்கொண்ட யானை, மூங்கில் அரிசியைத் தின்று, வாசம் வீசும் மலைப்பக்கத்திலே போய் தூங்கும். மலைக்காட்டில் மழையின்றி சிறிய இலையுடைய சந்தன மரங்கள் வாடி நிற்கும்.
சந்தன மரத்தின் வாட்டம் நீங்கவும், அச்சத்தையுடைய பெரிய சுனையில் நீர் நிறையவும், பெரிய மூங்கில்களையுடைய மலைப்பக்கத்தில் அருவிகள் ஆரவாரிக்கவும், கற்களைப் புரட்டிக் கொண்டு ஓடிவருகின்ற கானியாற்றில், ஒலிக்கின்ற இடியோடு முழக்கம் செய்து, மேகம் பெய்த மழையில், மூங்கிலும் முழுகுமாறு வெள்ளம் உருவாகிக், காட்டில் சென்று மோதும்.
இக்காலத்தை நோக்கினவுடன் அவர் உடனே வந்து உன்னை வரைந்து (கூடி) கொள்வார். ஆகவே நீ வருந்தாதே!!
அச்சம் தரும் சுனையில் நீர் நிறையவும், பெரிய மலையடுக்கத்தில் அருவி கொட்டுமாறும்
பற்றுக் கோடாகிய மூங்கிலும் முழுகுமாறு காட்டாற்று வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து பாயுமாறும்
ஒலிக்கின்ற இடியேற்றொடு முழக்கஞ் செய்து முகில்கள் இப்பொழுதே மழை பெய்யவேண்டி மின்னா நிற்கும்

தோழியின் பேச்சு வெறும் மழை வருணனையாக மட்டுமே நின்று விடுகிறது. வெறும் வருணனையை மட்டுமே நோக்கமாகக் கொண்டு கவிதை அமைவது சங்க இலக்கியத்தில் இல்லை. ஆகவே தோழியின் பேச்சில் மறைபொருள் இருக்க வேண்டும்.

வாடுகின்ற பெருங்காட்டிலே அக்காடு தழைப்ப மழைபெய்யத் தொடங்குமென்றது வாடி நிற்கின்ற தலைவி மகிழுமாறு தலைவன் வருவான். மழை பெய்து பெருக்கெடுப்பிற் காட்டில் வருதற்கியலாதாதலிற், பெருக்கெடுக்குமாறு மழைபெய்தற் பொருட்டு முகில்கள் திரண்டு நிற்கும் என்றாள். கார் காலத்தைக் கண்டதும் விரைந்து வருவான் என்பது குறிப்பு.
நெல்லருந்திய யானை கவலைகெடத் துயிலு மென்றது காதலனொடு இன்ப நுகர்ந்து நீயும் கவலையழிவாய் என்னும் குறிப்பாக ஆற்றுவிக்கிறாள் தோழி.

சங்க காலத்தில் ஆண்பாற் புலவர்களுக்குச் சளைக்காமல் பெண்பாற் புலவர்களும் இலக்கிய ஆளுமை மிக்கவர்களாகக் காணப்பட்டனர். சிறந்த பல தனிப்பாடல்களை, தொகுப்புக்களை இப்பெண்பாற் புலவர்கள் தமிழ் உலகுக்கு ஈந்தபோதும் அவர்களின் இயற்பெயர் அத்தொகுப்புக்களிலோ, தனிப்பாடல்களிலோ ஈண்டு குறிப்பிடப்படவில்லை என்பது இலக்கியங்களை ஆராச்சியாளர் கூறும் கருத்து.
அழகும் கற்பனையும் நிறைந்த இப்பாடலை சுவைப்போம். மகிழ்வோம்.

பானை சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம் என்பாற் போல் நற்றிணை நலம் வியக்க சில பாடல்களை இங்கு கண்டோம்.
இன்னும் பல பாடல்களை பின்பு அறிவோம், சுவைப்போம்.

அடுத்ததாக குறுந்தொகையில் சில பாடல்களோடு விரைவில்…

அன்புடன்
உமா.